به روز رسانی: 03 شهریور 1405 ساعت 14:23:57
تاریخ ثبت: 03 شهریور 1405 ساعت 14:22:56
پیشنهاد خواهرخواندگی «الموت قزوین» با «مستیا» گرجستان/ پیوند دو قطب کوهستانی؛ تلفیق تاریخ، دژهای باستانی و گردشگری بینالمللی
ستاد مردمی مشاورین تحقیق و توسعه صنعت ایرانی// فرهنگ توسعه _ اخبار گردشگری در ادامه بررسی طرحهای توسعه بینالمللی «الموت»، دکتر حجت بقایی، مشاور تحقیق و توسعه، شهر «مستیا» در گرجستان را به عنوان همتای استراتژیک برای پیوند خواهرخواندگی با منطقه الموت معرفی کرد. این پیشنهاد با تکیه بر تشابه بینظیر ویژگیهای توپوگرافی و میراث معماری دژی-کوهستانی دو منطقه مطرح شده />
دکتر بقایی در بررسیهای خود، «مستیا» را به دلایل زیر بهعنوان یک همتای ایدهآل معرفی میکند:
دکتر بقایی تأکید دارد که این خواهرخواندگی باید از تعارفات اداری فاصله گرفته و بر محورهای «تحقیق و توسعه» استوار باشد:
— انتقال دانش مدیریت گردشگری: انتقال تجربه موفق گرجستان در برندسازی برای مناطق کوهستانی به فعالان گردشگری در />
— تبادل در حوزه میراثفرهنگی: تعریف پروژههای مشترک برای مرمت و بهرهبرداری اقتصادی از قلعهها و برجهای تاریخی با هدف جذب />
— توسعه محصولات ارگانیک کوهستانی: گرجستان در بازار محصولات محلی و صنایعغذایی کوهستانی پیشرو است؛ خواهرخواندگی میتواند مسیری برای تبادل تکنولوژی بستهبندی و صادرات محصولات کشاورزی الموت به بازارهای اوراسیا />
دکتر بقایی با اشاره به ضرورت عبور از بازیهای بروکراسی اداری، معتقد است این طرح در صورتی به نتیجه میرسد که به جای نامهنگاریهای طولانی، بر «دیدارهای تخصصی» متمرکز شود. پیشنهاد او این است:
در مرحلۀ اول؛ به جای ارائۀ طرحهای کلی و روی کاغذ، یک «پروژه مشترک گردشگری» تعریف />
و در مرحلۀ دوم؛ نشستهای مذاکره مستقیم با حضور سرمایهگذاران بخش خصوصی و مسئولان محلی «مستیا» و «الموت» جهت توافق بر سر پروتکلهای اجرایی برگزار />
به گزارش خبرنگار ما؛ خواهرخواندگی الموت و مستیا میتواند راه را برای ورود سرمایهگذاران گرجی به حوزه گردشگری استان قزوین و برعکس باز کند. این پیوند میتواند به الموت کمک کند تا از یک منطقه صرفاً محلی، به بخشی از «کریدور گردشگری کوهستانهای قفقاز و البرز» تبدیل />
دکتر بقایی بار دیگر تأکید کرد که آمادگی دارد این مذاکرات را در طول سفرهای خود و با همراهی علاقهمندان و تصمیمگیران استانی در قزوین به مرحله نهایی نزدیک کند، مشروط بر آنکه اراده و «علاقهمندی واقعی» در بدنه دولتی برای تسهیل این مسیر وجود داشته باشد.